Ο Παπανδρέου αφήνει άστεγο τον Γερουλάνο

Από τους «κηπουρούς» που τόσο χρωμάτισαν την πρώτη κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, ελάχιστοι έχουν απομείνει σε υπουργικούς θώκους. Ο Παύλος Γερουλάνος μοιάζει να είναι η πιο ανθεκτική περίπτωση. Γι’ αυτό και έχει ενδιαφέρον ο τρόπος, με τον οποίο επιχειρεί να επιβιώσει στη μετά το Γιώργο εποχή. Τον υπουργό Πολιτισμού μου τον θύμισε η πρόσφατη συνέντευξή του στο «Πρώτο Θέμα«.
Όχι επειδή είπε κάτι αξιομνημόνευτο, αλλά επειδή με ξένισε η στροφή του στο επίπεδο της ρητορικής.
Η κεκαλυμμένη αλαζονεία και οι βαρύγδουπες βεβαιότητες του πρόσφατου παρελθόντος έχουν εξατμισθεί. Απόλυτα κατανοητό, αν αναλογιστεί κανείς ότι η προστατευτική ομπρέλα του Γιώργου Παπανδρέου δεν υφίσταται πια κι ότι σύντομα θα κριθεί από τον λαό για πρώτη φορά.

Δεν αποτελεί μυστικό ότι ο Παύλος Γερουλάνος έπεσε στην πολιτική σκηνή με αλεξίπτωτο τη στενή προσωπική σχέση του με τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ. Αυτή μετέτρεψε τον πρώην timemanager του Γιώργου Παπανδρέου σε πανίσχυρο υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού και, μάλιστα, με αυξημένες αρμοδιότητες, που αρχικά περιελάμβαναν και την ΕΡΤ.
Ο παλιός καλός καιρός, όμως, έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Ο Παύλος Γερουλάνος δίνει τα ρέστα του για να εξασφαλίσει την εκλογή του στη Βουλή, αλλά οι προοπτικές είναι σκοτεινές. Όχι μόνο λόγω του γεγονότος ότι οι «πράσινοι» ψηφοφόροι τον θεωρούν ξένο σώμα, αλλά και επειδή το ΠΑΣΟΚ καταρρέει πολιτικοεκλογικά.
Οι «παροικούντες την Ιερουσαλήμ» ισχυρίζονται ότι το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού έχει μπεί εδώ και μήνες στον αυτόματο πιλότο.
Ο υπουργός και το επιτελείο του εμφανίζονται αποφασισμένοι να μην συμπαρασυρθούν από την πτώση του Γιώργου Παπανδρέου. Εκμεταλλευόμενοι τις μεγάλες δυνατότητες που τους δίνει το διπλό υπουργείο, αλλά και ο εποπτευόμενος ΟΠΑΠ, χτίζουν αθόρυβα εκλογικό μηχανισμό για να εξασφαλίσουν την πολυπόθητη βουλευτική έδρα. Μη φανταστείτε, όμως, ότι τους τρώει η πολύ δουλειά. Ο Παύλος Γερουλάνος δεν παραβιάζει τις συνήθειές του και, βεβαίως, είναι γενναιόδωρος με την ακολουθία των νεαρών συμβούλων του.
Δε χάνουν ευκαιρία να απολαμβάνουν πολυτελείς διακοπές σε εξωτικούς προορισμούς, όπως στις Μαλδίβες, με την ευκαιρία τουριστικών συνεδρίων.
Ας επιστρέψουμε, όμως, στην πρόσφατη συνέντευξη. Όταν ο υπουργός ρωτήθηκε τί έχει πάει στραβά και καταβαραθρώθηκε η εκλογική επιρροή του ΠΑΣΟΚ απάντησε: «Την ώρα που θα έπρεπε όλοι οι Έλληνες να πορευτούμε μαζί, αντί να ενώσουμε την κοινωνία γύρω από κοινούς, εθνικούς, μεγάλους στόχους, τη διχάσαμε. Οι δημόσιοι υπάλληλοι απέναντι στους ιδιωτικούς, οι εργοδότες απέναντι στους εργαζόμενους, οι συνδικαλιστές απέναντι στους άνεργους, η πάνω πλατεία απέναντι στην κάτω πλατεία. Μια κοινωνία σε κρίση δεν το αντέχει αυτό».
Αυτά τα λέει ο ίδιος άνθρωπος που στις 24/04/11, σε συνέντευξη του στο «Έθνος«, είχε επιρρίψει τις ευθύνες σ’ αυτούς που μποϊκοτάρουν την κυβέρνηση Παπανδρέου.
«Οι συντεχνίες που αρνούνται να χάσουν τα ειδικά προνόμιά τους είναι που οδήγησαν εδώ την κατάσταση. Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση προχωράει το έργο της με τη στήριξη εκείνων που αντιλαμβάνονται την κρισιμότητα της κατάστασης».
Σχεδόν ένα χρόνο νωρίτερα, όταν ρωτήθηκε από το CNN εάν η κατάσταση των απλών ανθρώπων θα επιδεινωθεί, ο Γερουλάνος δήλωνε: «Όχι, πιστεύω πως τα χειρότερα πέρασαν. Τα χειρότερα πέρασαν για τη μεγάλη μερίδα του πληθυσμού. Ειδικά συμφέροντα μπορεί να ενοχληθούν και αυτό διότι κάνουμε αναγκαίες αλλαγές».
Δεν έχουν περάσει πολλοί μήνες απ’ όταν ο Γερουλάνος δήλωνε στην εφημερίδα Free Sunday ότι «ο μόνος άνθρωπος που μπορεί να στήσει τη διαπραγμάτευση σωστά και να πάρει όσο περισσότερα γίνεται για τη χώρα μας είναι ο Γιώργος Παπανδρέου. Το έχει αποδείξει σε δύσκολες εποχές για τη χώρα. Το υπόλοιπο δυναμικό της χώρας, ειδικά στην αντιπολίτευση, δεν έχει ούτε στο ελάχιστο τις δυνατότητές του να αντεπεξέρχεται σε τέτοιες προκλήσεις».
Ο καθένας, βεβαίως, έχει τη γνώμη του για πρόσωπα και καταστάσεις. Στις εκλογές, όμως, {δεν θα κριθεί η αφοσίωση του Γερουλάνου στον ευεργέτη του}, αλλά η πολιτική ικανότητά του να αντιλαμβάνεται και να προασπίζει το δημόσιο συμφέρον. Ο χρόνος θα δείξει τί του επιφυλάσσει η πολιτική αρένα. Το γεγονός ότι τα ΜΜΕ τον αντιμετωπίζουν με βελούδινο τρόπο παρά το γεγονός ότι έχει δώσει αρκετά πατήματα, δεν αρκεί πια για να τον στείλει στο Κοινοβούλιο.